IRIS BODEMER
 WORK

 2019 / 2020
 2017 / 2018
 2015 / 2016
 2013 / 2014
 2011 / 2012
 2009 / 2010
 2007 / 2008
 2005 / 2006
 2003 / 2004
 2001 / 2002
 1999 / 2000
 1997 / 1998

 VIDEO

 BIOGRAPHY

 BIBLIOGRAPHY  

 PUBLICATIONS  

 TEXT

 CONTACT

 DOWNLOAD

 DATA
 PROTECTION
 DECLARATION

 ABOUT

 
© 2020 Jade Kerste
© 2013 Marjan Unger
© 2013 Marjorie Simon
© 2008 Sharon Campbell
© 2008 Cornelie Holzach
© 2008 Ellen Reiben
© 2008 Fabrice Schaefer
© 2007 Judy Wagonfeld
 
IdeeŽn transformeren in sieraden Ė het nieuwe werk van Iris Bodemer

2020 Jade Kerste

Edelstenen op een voetstuk, verborgen tekeningen in metaaldraad en krassen in zilver. Iris Bodemer is meester in het omvormen van haar ideeŽn in krachtige sieraden waar niet te veel, maar ook niet te weinig in zit. Voor haar nieuwste werk waren er ideeŽn in overvloed, en dus heeft ze simultaan aan meerdere series gewerkt: zes Ė and counting. Alle elementen die het werk van Iris Bodemer zo herkenbaar maken, komen terug in haar nieuwe series: het werk is speels, tekenachtig, schetsmatig, intuÔtief en gedetailleerd. Je herkent het plezier van het maakproces in haar werk.

De ordening van stenen

Karakteristiek voor Irisí werk zijn edelstenen. Iris bewerkt de stenen niet; de vorm van de stenen zijn het startpunt van een nieuw werk. Vaak weet ze bij aankoop al op welke manier ze de stenen wil arrangeren, maar moet de vorm van de basis waarop de steen rust nog wel worden bepaald. Deze basis moet ůfwel in dienst staan van de edelsteen, ůfwel een even sterke component in het geheel zijn. Iris waakt ervoor dat haar sieraden met stenen niet te mooi worden, te decoratief. Ze moeten juist die rauwe uitstraling hebben die past bij hun aard. Het zijn zeldzame gesteenten, afkomstig uit de aarde. Ze dragen energie die wordt doorgegeven aan de drager.

Array is een serie waarin ze haar liefde voor de steen combineert met een materiaal waar ze nog niet eerder mee werkte: aluminium. Met dit metaal vormt ze een basis; een voetstuk waarop de edelsteen zijn glansrol kan vervullen. Het werken met aluminium brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Het metaal moet gegoten worden, wat betekent dat het ontwerp goed uitgedacht moet zijn. Na het gieten kan er weinig meer worden aangepast.

Ook de serie Figure Ė bestaande uit slechts twee broches Ė begon met de steen: in plakken gehakte beril. Aan de van nature aanwezige gaatjes kun je zien dat de stukken oorspronkelijk aan elkaar zaten. Deze plakken hebben lang in een la gelegen, wachtend op een manier om die eigenschappen van de steen goed te laten uitkomen in een sieraad. De oplossing is verrassend: de stenen zijn tegen een spiegel geplaatst. Door de transparantie van de steen zie je de reflectie ervan in de spiegel, en zijn de gaatjes extra goed zichtbaar.

Een compositie van materialen

Voor de series Sound en Topography gebruikt Iris de techniek van elektroformen, waarbij een laag thermoplast gesmolten over een metalen vorm komt te liggen. Sound is een compositie van elementen. Telkens zien we een zilveren vlak met daarop een tekening in zilverdraad, een frommel eigenlijk, waar thermoplast overheen is gelegd. De frommel lijkt zich te willen verbergen, maar is nog steeds zichtbaar voor ons omdat de laag thermoplast zich ernaar heeft gevormd. Daarnaast zijn stukjes tijgeroog of carneool aangebracht. In de zilveren basis van het sieraad heeft Iris krassen en arceringen aangebracht, kleine tekeningen die je kijkrichting bepalen.

Bij de stukken van Topography heeft ze geen frommels in metaal verborgen, maar zijn het andere vormen in zilver en tijgeroog die verstopt zitten onder een plak zilver. Wie het sieraad omdraait, ziet welke vorm of steen de aanstichter is van de vervorming. Het reliŽf doet denken aan de oppervlakte van de aarde: hitte heeft het landschap gevormd.

De kettingen waarmee je de Topography werken om je hals draagt, zijn schoenveters. Simpel, praktisch. De Sound halssieraden hebben hun eigen restmateriaal als ketting: de uitprobeersels van het verfrommelde zilverdraad. Andere series hebben een rustige, net-niet regelmatige, gehamerde ketting, en soms valt de sluiting compleet samen met de vorm van het sieraad. Zo krijgt ieder van Irisí series een passende en originele manier om de sieraden te dragen.

De ontsnapping in 3D

Juxtaposition: twee elementen die we vaker terugvinden in Irisí werk, vormen hier de tegenstelling waar de titel op wijst. Losse metalen elementen zijn vastgezet aan een plat vlak in een nette vorm. Speels en streng, los en vast, plat en sculpturaal, licht en zwaar: het stuk is beide.

In Construction hebben Irisí driedimensionale tekeningen zich losgemaakt van het platte vlak en vormen ze een kleine sculptuur. Het werk is neer te zetten als object, maar is als sieraad bedoeld. Vastgeklikt aan een lange ketting is het een halssieraad en tegelijkertijd het persoonlijke sculptuurtje van de drager. Een driedimensionale tekening voor een driedimensionaal oppervlak: het lichaam.

Iris maakt op gevoel, maar zij hecht ook belang aan de kracht van een serie. De afzonderlijke sieraden uit een serie moeten elkaar versterken, en niet verzwakken. Daarom varieert zij niet eindeloos. Zo is Juxtaposition is een afgeronde serie van vijf: de vlakken in ieder sieraad hebben een andere vorm, en ook de 3D vorm is telkens op een andere manier in de war geschopt. Ondertussen is haar hoofd al bezig met het verwerken van volgende ideeŽn, waar ze later mee aan de slag zal gaan: een eindeloze cirkel van ideeŽn verwerken, schetsen, experimenteren, maken en nieuwe ideeŽn verwerken. Op naar een volgende serie.

Jade Kerste Art Mediation, 2020